NA PODSTAWIE POWIEŚCI WILLIAMA LANDAYA
W OBRONIE SYNA
NAJSILNIEJSZY BÓL
UMIARKOWANY BÓL
BRAK BÓLU
Panie i panowie, zanim zaczniemy, przypomnę,
że postępowanie przed wielką ławą przysięgłych to nie proces.
Jak widzicie, nie ma z nami sędziego
ani obrońców.
To postępowanie dochodzeniowe, na koniec którego zdecydujecie,
czy dostarczyłem wam dość dowodów,
by postawić podejrzanego w stan oskarżenia.
SALE SĄDOWE
Jeśli tak, sprawa trafi do sądu.
Jeśli nie, jeśli zdecydujecie, że nie ma podstaw do oskarżenia,
sprawa skończy się dziś tutaj.
Proszę podać nazwisko do protokołu.
Prosiłem o nazwisko.
Andrew Stephen Barber.
Proszę głośniej, jeśli to nie problem.
Andrew Stephen Barber.
Proszę podać zawód.
Byłem zastępcą prokuratora okręgowego przez dziesięć lat.
„Byłem”?
Czyli już nie jest pan zatrudniony jako prokurator
w okręgu Middlesex, zgadza się?
Tak. Zgadza się.
Panie Barber...
Andy.
Zakładam, że znasz Piątą Poprawkę?
Taką mam nadzieję.
I nie skorzystasz z niej, zgadza się?
Jestem tu, prawda?
Zgodzisz się, że to dość nietypowe, biorąc pod uwagę okoliczności?
Nie mam żadnych asów w rękawie, jeśli o to pytasz.
- Nie sugerowałem tego. - Sugerowałeś. Ja też bym sugerował.
Jestem tutaj, bo wierzę w wymiar sprawiedliwości, i chcę odkryć prawdę.
To zacznijmy od prawdy.
Chcę zacząć od przeczytania cytatu z gazety The Boston Globe,
sprzed kilku tygodni.
„Stali się treścią krajowych wiadomości,
obiektem fascynacji radia i tabloidów,
tematem popularnego podcastu,
setek wstępniaków i niezliczonych artykułów.
Łatwo zapomnieć, że niespełna rok temu
ich życie było tak nudne i monotonne jak nasze.
Istnieje coś takiego jak idealna rodzina? Oczywiście, że nie.
Ale Barberowie byli szczęśliwą rodziną
i jeśli było w nich coś wyjątkowego, to właśnie to”.
Zgodzisz się z tym?
Czy to trafny opis twojej rodziny
w dzień morderstwa Bena Rifkina?
„Szczęśliwa”?
Tak.
DZIESIĘĆ MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Hej. No dalej. Czas wstawać.
Ruchy. Pobudka.
Jake? Otwórz oczy.
Dobra. Nie pozostawiasz mi wyboru.
Ostatnia szansa.
- Już nie śpię. - Oto on!
Dzień dobry, młody.
Przepytasz mnie? Mam dziś sprawdzian.
- Tobie też dzień dobry. - Dobry, mamo.
Podwieźć cię czy idziesz?
Nie, przejdę się. Kupiłaś gofry?
Tak, jeśli wpisałeś na listę. „Wnikliwy”.
„Dążący do pełnego zrozumienia”. Nie ma ich tu.
- Wpisałeś na listę? - Tak.
To są. „Pobieżny”.
„Krótki i pozbawiony głębi”. Nie widzę ich.
Druga półka obok groszku. „Krótkowzroczny”.
Mówię, że nie ma...
- „Krótkowzroczny”. - „Patrzący w wąskiej perspektywie”.
Jak się biegało?
- „Krnąbrny”. - Auć.
Sprawdzian ze słówek.
Wrzucisz jednego dla mnie?
„Krnąbrny”. Nie wiem.
- „Przeciwstawiający się władzy”. - Na pewno? Pokaż.
- Tak tu jest napisane. - Gdzie biegałaś?
Po Boylston. Wciągnął mnie podcast, o którym ci mówiłam.
Spodobałby ci się.
- Posłucham go. - Nie posłuchasz.
Claudia Hoffman znowu do mnie pisała.
Kto?
Siostra Lizzy. Z biura podróży?
- Jasne. Meksyk. - Tak.
Co z Meksykiem?
Myślimy, żeby jechać tam na Święta. We trójkę. Co uważasz?
Spoko.
- Mógłbyś się ucieszyć. - Cieszę się.
Powiedz to swojej twarzy.
Uwielbiasz ten tekst.
Poważnie.
Musimy podjąć decyzję.
Jedziemy?
Jake jest wniebowzięty.
Nie posiada się z radości.
Nie chcielibyśmy go zawieść.
Jakimi bylibyśmy rodzicami?
Przezabawne.
- To jedziemy? - Ja jestem na tak. Tak dla Meksyku.
Super. Zadzwonię do niej.
Mam spotkanie, więc lecę pod prysznic.
Okej.
- Przepytasz go? - Tak.
- Pa, kochanie. - Pa.
„Flegmatyczny”.
SPOŁECZNOŚĆ RODZIN RODZINA SPOŁECZNOŚCI
PARK COLD SPRING
WIOSKI DZIECIĘCE
Zobaczymy się później, okej?
Wysoki Sądzie, wyjaśnię to.
Będzie miał pan szansę w postępowaniu przedprocesowym.
Zarzut to dystrybucja substancji klasy A.
Co za bzdura.
Kaucja wynosi 1000 $ w gotówce lub 10 000 ze zobowiązaniem stawiennictwa.
To jakieś jaja?
- Dziękuję, Wysoki Sądzie. - Niby za co?
Spotkanie przed rozprawą wyznaczam na 24 maja.
Następny.
Proszę.
Akt oskarżenia numer 17-2832, Stan przeciwko Williamowi J. Moore’owi.
Zarzut to napaść z bronią w ręku.
Jest obrońca pana Moore’a?
Dzień dobry.
Stan?
Wysoki Sądzie, nalegamy na odroczenie sprawy,
bo nie mieliśmy możliwości przesłuchać niezbędnego świadka.
Sąd odroczył sprawę cztery miesiące temu.
Tak, Wysoki Sądzie, ale tego świadka trudno jest zlokalizować.
Nie wdając się w szczegóły, chodzi o jej styl życia.
Jest prostytutką,
tak jak jej przyjaciółka, którą oskarżona pobiła.
To stanowiło problem ostatnio, więc ją zlokalizowałem.
Zajęło to jeden dzień.
Potwierdziła opis napaści przyjaciółki.
Mówiła też, że obrona z nią rozmawiała.
Może zapomniał zapisać.
- Jeśli mogę wyjaśnić... - Nie może pan.
Odrzucam wniosek o odroczenie. Proces zacznie się za trzy tygodnie.
Następny.
Masz wrócić za 15 minut,
a potem masz spotkanie z Lynn.
Chce porozmawiać o sprawie Willisa.
To jest nas dwoje. Skończyła się brzoskwinia?
Możliwe. Sprawdzę z tyłu.
Dzięki. Jak biodro?
Gorzej niż wczoraj, lepiej niż jutro.
Chciałeś porozmawiać z sędzią Frenchem.
Ma wolne o 14.30, jeśli chcesz.
Dziękuję.
Hej.
Jezu. Okej. Gdzie?
Tak, spotkamy się na miejscu.
Coś się stało?
Ma pan szczęście. Została ostatnia.
- Dzięki. - Co się stało?
Odwołaj dzisiejsze spotkania.
Wygląda bardzo dobrze. Dobra robota.
Uważaj, gdy wyjmujesz, bo nabałaganisz.
Tak powiedziała.
Co tu robimy? Co zanurzasz?
Uwaga. Archer zostaje zamknięte ze skutkiem natychmiastowym.
Wszyscy uczniowie mają pozostać w klasach...
W porządku. Okej.
Nie słyszę zawiadomienia.
Podejdźcie pod ścianę. Usiądźcie. Bądźcie cicho.
Powtarzam. Szkoła zostaje zamknięta.
Wieści się rozeszły.
- Będzie niezła gównoburza. - Tak.
Chodźmy.
Ona znalazła ciało?
I plecak dzieciaka, dzięki niemu go zidentyfikowali.
To Benjamin Rifkin, 14 lat, pchnięty nożem w pierś trzy razy.
O kurwa.
Jest z rocznika Jacoba w Archer. Jezu Chryste. Biedni rodzice.
Pewnie ich znasz.
Niezbyt dobrze.
Mów dalej.
Znaleziono go niecałą godzinę po śmierci.
Zadźgano go w pobliżu trasy do biegania.
- Na ziemi są ślady krwi. - Hej.
W porządku. Detektyw Duffy jest z nami.
Wpuść ich. Co z tobą, kurwa?
Wybacz, Duff. Gówniany poranek.
Strata dziecka boli najbardziej.
Sądzimy, że atak miał miejsce tutaj,
a potem ciało spadło albo zostało zepchnięte.
Ale nikt się nie starał, by je ukryć.
Tędy. Patrzcie pod nogi.
Kobieta powiedziała, że leżał twarzą do ziemi.
Myślała, że jest chory, więc go odwróciła,
spojrzała i spanikowała.
Odczołgała się na czworakach, wstała i uciekła.
Zniszczyła miejsce zbrodni.
Przepraszam. Muszę odebrać.
Jacob. Wszystko okej?
Tak. Zamknięto szkołę, ale nikt nie wie czemu.
Wiem, to...
Nie mogę o tym teraz mówić, okej?
Słuchaj nauczycieli i rób, co każą.
Ale wiesz dlaczego. To jakiś stuknięty strzelec?
Nie, to nic takiego. Jesteś bezpieczny. Obiecuję.
Jake?
Okej.
Tato?
Tak.
O co chodzi?
O nic.
Na pewno?
Tak.
Muszę kończyć. Zobaczymy się w domu, okej?
Bardzo cię kocham.
- Dobrze. Ja ciebie też. - Pa.
Nikt nic nie widział ani nie słyszał?
Wciąż pytamy.
Znajdziemy komórkę, to sprawdzimy, gdzie był.
- Nie ma telefonu? - Nie było w plecaku ani przy nim.
Pewnie sprawca go zabrał.
A narzędzie zbrodni?
Jeszcze niczego nie mamy. Park ma 26 hektarów.
Szukanie igły w stogu siana.
„Dzieci to żyjące wiadomości, które ślemy czasom, których nie zobaczymy”.
Ten cytaty Johna F. Kennedy’ego
dokładnie opisuje naszą pracę w Wioskach Dziecięcych,
gdzie naszą misją jest od zawsze dbanie o tych, którzy tego potrzebują:
wykorzystywaną, odrzuconą i straumatyzowaną młodzież w Bostonie.
Kampus oferuje nie tylko stabilizację i bezpieczeństwo...
- Możemy zatrzymać? - ...ale też wsparcie.
Nie brzmię sztywno?
Brzmisz świetnie.
Jesteś skrępowana.
Brzmię, jakbym czytała biuletyn drogowy.
Przepraszam was, ale mój telefon oszalał.
Jeśli mamy zacząć galę od tego filmu,
to musi przyciągać uwagę.
Szkoły w Newton są zamknięte.
Włączcie wiadomości.
GIMNAZJUM ARCHER — SPECJALNY KOMUNIKAT SZKOŁY W NEWTON ZAMKNIĘTE
Nadajemy na żywo z Parku Cold Spring,
gdzie dziś znaleziono ciało czternastolatka.
- Park zamknięto... - O Boże.
...do odwołania na czas śledztwa.
Skarbie, mówi mama. Wszystko okej?
Policja puka do wszystkich domów osiedli, które graniczą z parkiem,
z nadzieją, ze znajdą kogoś, kto był rano w parku
i może wiedział ofiarę, gdy rozmawiała z kimś innym.
Źródło potwierdziło,
że zgłosiło się dwóch świadków,
ale nie znamy nazwiska podejrzanego.
Policja uruchomiła infolinię dla osób bywających często w parku
na wypadek, gdyby widziały coś podejrzanego
lub miały informacje na temat tej tragedii.
Ta zżyta ze sobą społeczność jest przerażona,
wiedząc, że jest między nimi morderca.
Nie przejdziesz. Musisz zawrócić.
Wrócił z Derekiem, więc nie...
Jasne.
Jak się ma Jennifer?
Boże. Biedne dzieciaki.
Tak.
Toby mówiła, że Robin organizuje jedzenie na sziwę, więc zadzwonię.
Andy właśnie wrócił do domu.
Ty też. Pa.
- Karen? - Tak.
Gdzie jest Jake?
Na górze. Przyszedł Derek. Grają w gry w pokoju Jake’a.
Rozmawiałaś z nim o tym?
Nie za bardzo, bo jest Derek.
Pogadamy z nim później.
Właśnie byłem u Rifkinów.
O Boże.
Nie wyobrażam sobie.
Było...
Aż tak źle?
Gorzej.
Wiecie, kto mógł to zrobić?
Jeszcze nie.
Mówiłeś, że znaleźliście odcisk palca.
Tak, częściowy. Brak dopasowań.
Jak to się mogło stać?
Nie potrafię tego pojąć. Od parku dzielą nas dwie przecznice.
Jacob nigdy więcej nie będzie chodził tamtędy do szkoły.
Potrzebuję pomocy!
Na co czekasz?
Zabiją mnie.
Mówiłeś, że go masz.
- Widzę go. - Tam! Po lewej.
Tata przyjechał.
Okej.
Wynocha stąd!
Ruchy!
- Na razie. - Cześć.
Dzięki za gościnę, pani Barber, panie Barber.
Kiedy tylko chcesz.
- Wszystko dobrze? - Chyba tak.
Pozdrów rodziców, okej?
Tak.
Hej. Chcieliśmy z tobą porozmawiać.
Pewnie.
Chcemy zobaczyć, jak się masz,
jak się czujesz z tym, co się stało Benowi.
Nic mi nie jest. To znaczy, to dziwne.
Ale nie byliśmy bliskimi przyjaciółmi.
To pewnie przerażające wiedzieć, że znałeś kogoś, kogo zamordowano.
Kogoś w twoim wieku.
Chyba tak. Może trochę.
Mieliście razem jakieś zajęcia?
Tak, matmę.
Był fajny?
Ben? Był w porządku.
W porządku?
Nie chcę być wredny,
ale był dość zadufany w sobie.
Myślał, że jest fajny.
Był?
Dla niektórych tak. Dziewczyny go lubiły.
Chcemy, byś wiedział, że możesz na nas liczyć.
Możesz nam powiedzieć, co czujesz.
Właśnie to zrobiłem.
Nie znałem go zbyt dobrze.
Nic mi nie jest. Serio.
Okej.
- Kochamy cię. - Ja was też.
Jeśli będziesz chciał pogadać...
Wiem. Dziękuję.
- Kolacja za 30 minut. - Okej.
Mogę się do czegoś przyznać?
Cały wieczór myślałam: „Dzięki Bogu”.
„Dzięki Bogu, że to ich dziecko, nie moje”.
Wszyscy tak myśleli.
Nie sądzę, że przetrwałabym taką stratę.
Pamiętasz wasz zwyczaj przed snem, gdy Jacob był mały?
Pytałeś: „Jak bardzo tata kocha Jacoba?”.
- A on na to: „Za bardzo”. - „Za bardzo”.
Za cztery lata pójdzie na studia.
- O Boże. - Wariactwo.
Nie wyobrażam sobie tego.
Żałujesz, że nie znasz ojca?
Niespecjalnie.
Czasem, gdy byłem młodszy.
Z tego, co mi mówiła mama, niewiele straciłem.
Powinniśmy się przespać.
Wiem.
Lubię z tobą rozmawiać.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Spójrz na mnie!
GIMNAZJUM ARCHER
Dzięki, mamo.
- Pa, kochanie. - Pa.
Kocham cię.
Spotkamy się w klasie.
PROKURATOR OKRĘGOWA OKRĘG MIDDLESEX
Usiądź.
Konferencja prasowa poszła nieźle.
Chcą odpowiedzi, Andy. Rodzice chłopca też.
Tak, ja też. Wiesz, że...
- Poprosiłam Neala, by dołączył. - Andy.
To nie jest zasadzka.
To nie jest dobry pomysł, byś prowadził tę sprawę.
Znasz rodziców, twój syn chodzi do tej samej szkoły...
Ledwie znam rodziców.
Rasputin zaoferował, że ją przejmie?
Neal ma uzasadnione obawy konfliktu interesów.
Ja też. Pozory się liczą.
- Dla wyborców. - Daj spokój.
- Wybacz. - To kwestia obiektywności.
Zamknij się, Neal.
Zabierasz mi sprawę? Tak czy nie.
Teraz pytam, co o tym sądzisz.
Powinienem zostać.
Gdybym się martwił reputacją, uważałbym inaczej.
Ale w przeciwieństwie do niego, nie chcę twojej posady.
Odpierdol się, Andy.
Rozumiem. Ważna sprawa, wielka wygrana... Może być przełomem.
Niezły z ciebie gagatek.
- Panowie. - Nie robisz postępów.
Sprawa idzie powoli, bo tak idzie.
Nie oskarżę kogoś dla pozorów.
Zawsze kazałeś mi dociskać śrubę.
- I dociskam. - To czemu nie przesłuchujesz dzieci?
Bo to nie Dorchester High, tylko Newton.
Każdy szczegół trzeba negocjować. Połowa rodziców to prawnicy.
Mamy przesłuchania cały dzień. Chcesz go wysłać, proszę.
Martwię się, więc mówię.
- Jeśli nie ma konfliktu... - Nie ma.
Nie rozumiem, czemu ty podejmujesz decyzję.
Bo tak to działa. Ja podejmuję decyzje.
Jeśli się mylę, to stanę przed przysięgłymi i wezmę to na klatę.
Okej.
- Dziękuję. - Oczywiście.
- Będę cię informował. - Proszę.
Możemy pobrać odciski palców od dzieci.
Zaczniemy od najważniejszych świadków.
Przyjaciół Bena, dzieci, które chodzą do szkoły przez park.
Jestem porucznik Duffy. Z policji.
A to jest pan Barber.
Jest zastępcą prokuratora okręgowego.
Pan jest tatą Jacoba.
Zgadza się.
Jak dobrze znałaś Bena? Przyjaźniliście się?
Chyba tak.
Opowiedz nam o nim.
Był w porządku.
Możesz dokładniej?
Był miły.
Coś jeszcze?
Nie wiem. Chyba nie.
Czy ktoś mógł mieć powód, żeby skrzywdzić Bena?
Nie sądzę. Nie.
A ludzie, których Ben nie lubił?
Nie wiem. Nikt nie lubi wszystkich.
Jest pan tatą Jacoba Barbera?
Czy ktoś mógł mieć powód, żeby skrzywdzić Bena?
Nie.
Czy Ben mówił coś, co wskazywałoby, że ma kłopoty?
Kłopoty?
Jakie kłopoty?
Czy Ben mówił coś, co wskazywałoby, że ma kłopoty?
Nie.
Czy Ben zachowywał się ostatnio inaczej?
- Nie wiem. - Nie sądzę.
Mówił, że ktoś go śledzi albo mu się naprzykrza?
- Nie. - Jest pan tatą Jacoba Barbera?
Czy powinniśmy o czymś wiedzieć?
- Nie. - Chyba nie.
- O Benie? - O czymkolwiek.
Nie.
Dzięki za rozmowę. To moja wizytówka.
Są tu moje dane, gdybyś chciała zadzwonić.
Okej.
Jeśli coś ci się przypomni, nawet mało istotnego...
Gdybym coś usłyszała?
Właśnie. Usłyszałaś coś?
Nie.
No wiecie.
Nie wiemy.
Mogę już iść?
Daj znać, co przegapię.
Chcesz mi powiedzieć o Benie coś jeszcze?
Tak, przyślij.
Okej.
Masz nasze wizytówki.
W razie czego zadzwoń.
Gliniarz powiedział, że jest infolinia.
Gdybyśmy chcieli coś powiedzieć anonimowo.
Zgadza się.
- Chcesz coś powiedzieć? - Nie, tylko się zastanawiam.
Znam pańskiego syna.
Przyjaźnicie się?
Nie do końca. Po prostu się znamy.
Rozmawiał pan o tym z Jacobem?
O Benie?
Dlaczego pytasz?
Sarah.
Nie zapytałaś bez powodu.
Tak po prostu zapytałam.
Jeśli coś sobie przypomnisz...
Co jest? Śledziłeś mnie?
Co im powiedziałaś?
Nie twoja sprawa. Jestem spóźniona.
Nie wiemy więcej niż wczoraj.
Te dzieci są jak mafiosi.
- Co to? - Właśnie przyszło.
Leonard Patz. Napaść na nieletniego na tle seksualnym.
Wulgarna i lubieżna napaść na nieletniego — w toku.
Ma 36 lat,
mieszka przy parku w Windsorze, czy jak to zwą.
Czemu nie wiedzieliśmy wcześniej?
Przeprowadził się rok temu. Nie zarejestrował.
Namierzył go ktoś z prokuratury.
- Stąd „w toku”. - Co zrobił?
Złapał za krocze w publicznej bibliotece.
Piętnastolatka. Rok starszego od Bena.
I puścili go ze zobowiązaniem stawiennictwa?
Były wątpliwości co do zeznania dzieciaka.
Pogadajmy z nim.
Pamiętaj, że u Rifkina nie było śladów napaści seksualnej.
Jeśli nie powiążemy go jakoś ze sprawą...
Racja.
Zatrudni prawnika.
Jesteś pod presją, ale źle to rozegrasz
i stracisz szansę, by z nim pogadać.
Prześpię się z tym.
Mówisz, że nie robicie postępów?
Nie to mówię.
Ludzie zasługują na odpowiedzi.
A zastępca prokuratora, Andrew Barber, sprawdza kilka tropów.
I zapewniam, że podejrzany zostanie wkrótce zatrzymany.
To była prokurator okręgowa okręgu Middlesex, Lynn...
To Andy Barber?
Prokurator okręgowa...
Ciekawe, czy ma wieści.
- Andy. - Cześć, Ian.
To popierdolone.
Bardzo.
Jak idzie sprawa? Co wiemy?
Przepraszam na chwilę. Muszę znaleźć żonę.
- Mamy podejrzanego? - Wybacz.
Toby.
Jest tam. Matkuje matkom.
Dylan mówi, że stworzyli coś społecznościowego online.
- Cześć, Andy. - Cześć.
Wiecie, kto to zrobił?
Jakieś wieści w sprawie?
Jak poszły przesłuchania w Archer?
Porwę na chwilę Laurie.
- Przepraszamy na chwilę. - Jasne.
Co robisz?
Masz tu auto?
Przyjechałam z Toby. Pomyślałam, że ty nas odwieziesz.
- Jacob tu jest? - Tak, gdzieś.
Słuchaj, ja sobie pójdę.
- Dopiero przyszedłeś. - Niepotrzebnie.
To był błąd. Zaufaj mi.
Okej, ale ja muszę zostać trochę dłużej.
Toby mnie odwiezie. Zabierz Jacoba.
Okej.
- Do zobaczenia. - Dobrze.
Mama kazała mi się wystroić.
Tak.
Masz ładne włosy.
Dziękuję. Nie mam telefonu...
Hej. Możemy jechać?
- Tak. - Masz kurtkę?
Mama położyła ją na górze ze swoją.
Znajdę ją. Spotkajmy się przy drzwiach.
Andy?
Tak myślałem, że to ty.
Wybacz. Chowam się tu.
Nie, to...
Nie chcę przeszkadzać.
Nie, proszę. Wejdź. Siadaj.
Siadaj.
Jakieś wieści? Od wczoraj?
Wkrótce powinniśmy wiedzieć więcej.
Uwielbiałem jego pokój.
Joan nie potrafi tu wejść, a ja nie mogę się powstrzymać.
Siedzę tu cały czas.
Skąd jesteś, Andy?
Ja? Z East Hartford.
- Connecticut? - Tak.
To niebezpieczna okolica.
Bywa.
Joan i ja dorastaliśmy na przedmieściach Baltimore.
Licealna miłość.
Miasto przypominało to.
Może dlatego się tu przenieśliśmy.
Wydawało się znajome.
Bezpieczne.
Nudne, ale bezpieczne.
Słuchaj, Dan...
Przepraszam.
Jestem, kurwa, rozbity.
Masz prawo być.
Nie potrafię zrozumieć...
dlaczego gość to zrobił?
- To nie jest dobry pomysł... - Nie, proszę.
Ben był dobry.
Był bardzo dobry.
Kto mógł się na niego tak złościć?
Powiedz mi, co odróżnia tych ludzi?
Chciałbym wiedzieć.
Twój syn, Jacob... Widziałem go w mieście.
Miły chłopak. Pewnie ty i Laurie jesteście dumni.
Jesteśmy.
Zrobiłbyś dla niego wszystko. Zupełnie wszystko, prawda?
Tak. Jasne.
Hej, uzgodniliśmy. Odłóż telefon, gdy prowadzę.
Czuję się jak szofer.
Przepraszam.
Lekcje odrobione?
Mama kazała mi skończyć Buszującego w zb ożu.
A mam jeszcze tydzień.
Co o nim myślisz?
Był całkiem niezły.
- Wiesz, co znaczy jego nazwisko? - Kogo? Salingera?
Nie, Holdena Caulfielda. Dzieciaka z książki.
Pani Sprung mówiła, że jest symboliczne.
Imię Holden wzięło się od „trzymać w środku”.
A „caul” to inna nazwa łona.
A „field” to jak pole żyta z wiersza.
Nigdy o tym nie myślałem.
Nie wiem. To irytujące.
Wszystkie książki, które nam daje,
zawsze mają w sobie jakieś metafory, porównania, symbole,
które mamy rozwikłać, ale kogo to obchodzi?
Opowiedz historię. Po co te warstwy do rozszyfrowania?
Po prostu powiedz, o co ci chodzi.
Coś w tym jest.
Co nie? Nie wiem. Wkurza mnie to.
Książka ma rację co do jednego. Jak fałszywa jest większość ludzi.
To z niej pamiętam.
Nawet dzisiaj.
Uważasz, że ludzi byli fałszywi?
Niektórzy tak.
Szczególnie dzieciaki.
Nie mówię, że nie są smutni,
ale reagują tak, jak myślą, że powinni reagować.
Jak widzieli w filmach.
Wiesz, o co mi chodzi?
Tak, wiem.
I nikt im tego nie wypomni, bo wyjdzie na dupka.
Zjadłeś tam coś?
Trochę.
Lekarz daje mu...
Plastikowy kubek z pokrywką.
- Pojemnik? - Tak.
Lekarz daje mu pojemnik i mówi:
„Wróć jutro z próbką spermy”.
- Młody. - Starszy facet wraca do domu,
przychodzi nazajutrz z pustym pojemnikiem i mówi: „Doktorze,
najpierw próbowałem prawą ręką, nie udało się.
Potem lewą, też się nie udało.
Żona próbowała prawą i nic z tego”.
Poważnie?
„Próbowała lewą, też nic.
Zawołała sąsiadkę, sąsiadka próbowała prawą ręką,
nie udało się.
Potem lewą,
ale cokolwiek robiliśmy, nie potrafiliśmy zdjąć pokrywki”.
- Dobra. - Proszę.
Dziękuję.
- To było dobre. - Smacznego.
To było dobre. Nie spodziewałem się.
Jestem wykończona. Idę na górę.
- Okej. - A ty?
Za kilka minut.
Dobranoc.
Hej, obudziłem cię?
Tak.
Tak, chcę go przesłuchać.
BAZA PRZESTĘPCÓW STANU MASSACHUSETTS
NAZWISKO PATZ, LEONARD
Okej. Dzięki, Duff.
ODP: BEN RIFKIN >>> PRZECZYTAJ MNIE PATRZ TUTAJ.
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ BENIE.
SPĘDZILIŚMY RAZEM ZA MAŁO CZASU
BEN BYŁ NAJLEPSZY. TO TAKIE SMUTNE
JACOB, ZAMKNIJ SIĘ. DUPEK.
JB ODPIERDOL SIĘ I ZDECHNIJ.
NIEFAJNIE JACOB
JACOB.BARBER BEN NIE ŻYJE
PO CO PISZECIE MU WIADOMOŚCI? ZACHOWUJCIE SIĘ JAK PRZYJACIELE
POKAŻ ODPOWIEDZI
JACOB, WSZYSCY WIEDZĄ, ŻE TO ZROBIŁEŚ.
MASZ NÓŻ. WIDZIAŁEM.
WSZYSCY WIEDZĄ
ZROBIŁEŚ TO.
MASZ NÓŻ.
Napisy: Agnieszka Otawska